Bundan kırk yıl önce adımı koymuşlar. Başganımla aynı -Ayça. Çapkın, fırlama amcam böyle olmasını istemiş. Kim bilir hangi aşk acısının hatırasıyım. Bana baktıkça onu terk edip giden zalımın kızını mı hatırlıyor acaba. Sanmam. Yengemin adı Muazzez. Çok ayrı dünyaların isimleri.

 

Ayça’ya aşık olup Muazzez ile evlenmek ne bileyim. En kibar haliyle hüsran.

 

Babacım da kızı olsun diye ölüp bitiyormuş. O da bir isim eklemek istemiş. Göbek adı dedikleri o hiç kullanılmayan, üstü tozlanmış isimlerden biri. Taliha.

 

Vay işte askerdeyken komutanının eşinin adıymış, çok hanım hanımcık bir kadınmış, o an karar vermiş kızım olursa Taliha olacak diye.

 

Yıllar önce iş görüşmesine gitmiştim. Yeni mezunum, ilk iş görüşmem, dizlerim birbirine çarpıyor. Adımı söyledim, nedense iki adımı da kullanınca sordular;

 

– Taliha ne demek?

– Şey ya Şanslı demek, köpek adı gibi di mi ehehei!

 

Olmadı o iş. Pozisyon için fazla dobra ya da saf gelmiş olabilirim.

 

Abimin adının da hikayesi var. Abidin mi olsun Aziz mi derken son anda Alper olmuş.

 

Malum aile büyükleri hangi dedelerinin ismini koyacağına karar verememiş. Annem de salya sümük ne Abidini ne Azizi yiiaa diye ağlamaya başlayınca yine amcam başrole geçip Alper olacak demiş.

 

Annem askere gitmediği ve çok beyefendi bir komutanı olmadığı için abime ikinci isim koymamışlar. Alper olarak kalmış.

 

Evlendik, yuva kurduk. Ailemizi taçlandırmak için (tüy dikmek diyelim) kızımı dünyaya getirdim.

 

(Bu arada biricik eşimi çok beyefendi bulan teyzem torununun adını Batuhan koydu.)

 

Babası Mira dedi, ben Cansın dedim. Kızımızın ismi Mira Cansın oldu. İki ismi kullanmak gittikçe zorlaşınca Mira diye seslenmeye başladık.

 

Ne miraymış arkadaş, parka gidiyoruz en az 10 Mira, alışveriş merkezinde en az 50 mira, tatile gidiyoruz herkes mira??

 

5-6 yıl önce hepimiz çok orijinal bir isim bulduğumuzu zannetmişiz herhalde. Arada Mila, Miya, Maya, Mina koyanlarda yandı tabi. Çünkü hepsi miraya çıkıyor.

 

Nerde o Fidan’lar, Zeliha’lar, Ahmet’ler..

 

Kıza birşeyler almak için mağazaya gittim, genç bir çocuk geldi yardımcı olabilir miyim diye. Elbiselere bakıyorum dedim. Durun kızınızın adını tahmin edeyim dedi. Hah dedim tam adamını buldun. Et bakalım dedim.

 

Zeynep, Ayşe ya da Elif dedi.

 

Mira dedim. Efendim dedi. Zırrrrt Erenköy! demek istedim. Demedim.

 

İsimlerde geçmişe dönüş başlamış demek ki. Şimdi yine kızım olsa Pelin ismini koyardım herhalde. İsim gibi isim abicim. Zarif, ince, narin Pelin.

 

Peki sizin isminizin hikayesi ne?